14/9/2008 - Yalnızlık...
Yalnızlığı hazmedemediğin gecelerde uykun düşmüşse üç saate,
ve akrep ile yelkovan eşlik etmeden geceye, sana inat duruyorsa karşında
bütün umursamazlığıyla ve üzerinde bir buram, bir hasretlik nöbeti,
bil ki ruhun yalnızlığın mengenesinde…
Aşılmaz duvarların, içeriden açılmaz kapıların bulunduğu bir odadır yalnızlık…
Bağırırsın kimse duymaz, kapıyı tekmelersin dışarıdan kimse açmaz
ve o çaresiz aynı zamanda sessiz çığlıkların hiç susmaz…
Tarifinde kelimelerin acizlik çektiği birkaç duygudan biridir yalnızlık
ve ancak birisini sevmektir ona karşılık…
Hani bir gerçeğe dönüşse aklını başından alacak sandığın gerçekler vardır ancak hayallerde yaşadığın, Engeller vardır sadece içindeki sızısını tarif edebildiğin
ve acılar vardır tarif edemeyip yalnızca adlarını söyleyebildiğin,
işte o adlardan, acılardan birisidir yalnızlık…
Mutluluğu çizmek istersin resimlerde bir suret şeklinde,
ama sıra gözlere gelir ve sen yine yalnızlığı yani gerçeklerini gizleyemezsin
ve o gözlere birkaç damla gözyaşı eklersin…
Bir şiir yazmak istersin yalnızlığa inat huzur ve sevinç dolu, şiirin biter ama sen kimseye okuyamazsın çünkü sen hep yalnızsın, şiirlerde bile kendini kandıramazsın…
Ve o şiiri buruşturup bir köşeye atarsın, kendini affettirmek için
yalnızlığa çıkan gerçeklere, bir şiir daha yazarsın…
Boş verip huzuru ve sevinci, mısralarda yaranı tırnaklarsın,
satırlarda yaralarına tuz basarsın yani dostum sen yalnızlığı hiçbir zaman saklayamazsın...
|
